
|
|
Jos Verhoeven
|
||||
"Wij ontslaan geen thuishulpen" Door een verschuiving naar goedkopere hulpverlening dreigen op veel plaatsen in Nederland grote aantallen medewerkers van de thuiszorg hun baan te verliezen. In het hele land gaat het om ongeveer 40.000 mensen, overwegend vrouwen. Hier, in de regio rond Eindhoven, zullen we in 2007 en 2008 echter om deze reden in principe niemand ontslaan. Sinds jaar en dag verleent de thuiszorg ongeveer 20% eenvoudige alfahulp in de huishouding en 80% ruimere huishoudelijke zorg. In dat laatste geval heeft de thuishulp ook een belangrijke signalerende functie: zijn er in de koelkast geen producten over de datum, doen zich in de directe sociale omgeving problemen voor? Met andere woorden: is de cliënt in staat zelfstandig de huishouding te voeren? Vóór de inwerkingtreding van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) lag de beslissing om een alfahulp of een thuishulp in te zetten bij de zorgaanbieder. Die werd vervolgens betaald op basis van de ingezette medewerker. Met de inwerkingtreding van de Wmo wordt alleen nog gekeken naar de taken die moeten worden uitgevoerd op basis van de indicatiestelling. Hierdoor is de verhouding van te leveren zorg volledig omgekeerd. We moeten nu 80% hulp door alfahulpen leveren en nog maar 20% door ‘thuishulpen’. De problemen stapelen zich nu op. Waar moeten thuiszorgorganisaties zoveel alfahulpen vandaan halen? En wie betaalt de medewerkers die tot nu toe de meer ingewikkelde thuiszorg leverden? Om aan alfahulpen te komen voeren we samen met de gemeenten in ons werkgebied actie om langdurig werkzoekenden te werven voor onze sector. En er is 20 miljoen subsidie beschikbaar om ‘te dure’ thuishulpen aan een andere baan te helpen. De subsidieregeling brengt veel administratieve rompslomp met zich mee en is alleen van toepassing op medewerkers die al ontslagen zijn. Daar passen wij dus voor. De hamvraag in deze hele ontwikkeling luidt natuurlijk: is met de gewijzigde manier van afrekenen ook de zorgvraag van cliënten gewijzigd? Hoe verhoudt de nieuwe wijze van bepalen wat een cliënt nodig heeft zich met het probleem van de vergrijzing? Denken we dat het almaar toenemende aantal ouderen op deze manier langer zelfstandig kan wonen? Niet dus. Daarom loopt de hele thuiszorgsector nu te hoop om langs politieke weg zaken te veranderen. We hopen dat staatssecretaris Jet Bussemaker gevoelig is voor hetgeen zich in onze sector voltrekt. Ik hoop in ieder geval dat de wal het schip keert. Tot die tijd gaat hier niemand de deur uit! Voor meer informatie zie www.zuidzorg.nl en http://www.minvws.nl/dossiers/wmo/subsidieregeling/Mail deze column aan een collega Klik hier om te reageren op dit bericht. Klik hier voor het archief van "Aan het woord". |
Cees Verouden |
||